Yalnızlığıma dokundurtmam çünkü o benim gücümdür. YüreÄŸime söz geçirip geceler boyu, saklayıp kolladığım yanımdır. Kadınlığımın erdemli savaşıdır yalnızlığım ve bazen sadece kırgın bir kalbin sessiz gösterisidir.

AÅŸka olan inancım hep yerinde durur. Bütün zorluÄŸuna raÄŸmen yaÅŸamın, düÅŸmeden durabiliyorsam, sebebi aÅŸktır. Bütün hırsım, çabam aÅŸkın varlığını anlatabilmek içindir ve aÅŸkı kirletenlere cevabımdır yalnızlığım.

Uzun karanlık saatlerinde düÅŸünüp dururum, aÅŸkı, sevdayı, iliÅŸkileri, dünyayı, iÅŸleyen düzeni ve elimde yine aÅŸk kalır. Sevmeyi hiç öÄŸrenmemiÅŸ, aÅŸkı hiç tatmamış kalpleri düÅŸünürüm, üzülürüm için için ve dua ederim onlara. Ä°nsan mutlaka birini sevmelidir. Kimse için deÄŸil, sadece ve sadece kendi için sevmeyi öÄŸrenmelidir. Hatta önce kendinden baÅŸlamalıdır sevmek çünkü baÅŸkasını sevmeye giden yol buradan geçer.

Yalnızlığını da sevmelidir insan, bir düÅŸ bahçesinde yaÅŸamak gibi, yüreÄŸinin derinliklerinde yatan ruhunu görmelidir. Sakladığı renkleri görmelidir. Ä°yisi kötüsüyle ne kadar huyu varsa, ne kadar anı biriktirmiÅŸse ve ne kadar deÄŸerli ders taşıyorsa cebinde, hepsini tek tek incelemelidir.

Kimi ayna karşısında, kimi öÄŸrendikleriyle, kimi duvara çarptığında yüzleÅŸir kendiyle, en çok o zaman lazım olur insan sevmek. Ben her hayal kırıklığımın, kayboluÅŸumun ardından gözlerime bakmayı öÄŸrendim. Koca evrende, bir kum tanesinden daha küçük olduÄŸumu yalnız kaldığım ama kendimle çok kalabalık olduÄŸumda anladım. Anladım ki, bir tek sevmek kurtaracak beni, bizi, hepimizi…

Bunları bilince, sahtekar bir aÅŸkın kolunda heba etmiyor insan gönlünü ve hiç deÄŸmeyecek birine gözyaşı dökmüyor. Aslında, o kadar deÄŸmeyen birine de sevdalanmıyor aklının yettiÄŸince ve yalnızlığıyla maÄŸrur bir çiçeÄŸe dönüÅŸüyor kadın. AÅŸkın o büyük ve mucizevi ışıklarını görmeden, dağınık bir yatakta uyanmıyor. Belki seven olur diye sokaklar boyu gezmiyor. Kandırılmışlığı, ihaneti, korkuyu, hüznü yaÅŸamıyor. Yalnızlık insanı olgunlaÅŸtırıyor ve aÅŸka giden en doÄŸru yolu gösteriyor. Biraz tek başına kalıp düÅŸününce insan, kalbini, ruhunu temizliyor. Arınıyor geçmiÅŸin kirinden, yeni ve bembeyaz bir sayfada hak ettiÄŸi sevdaya hazırlanıyor. Bazen yalnızlık bile kadında asil duruyor….